علی عبداللهی
دلــــتنگی خوشـــِـــــه ی انـــــــگور ســــیاه است
لـــــــَـــــگدکوبــَــش کـــــُــــن...
لــــــَــــــگدکوبـــَــ ش کــُــــــن...
بـــِــــــگــــذار ســـــــــاعــــَـــتی ســـربـــسته بــمــــــــــــاند
مَــســـــــــــــتـ ت مــــــــــــــی کُند انـــــــــدوه
علی عبداللهی
اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي
غریبی است، غمي نيست.
همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست
علی عبداللهی
دردها از بودن است
حرفها از نبودن میان بودن و نبودن مرزی است
باریک شاید بتوان در آن مرز قدم زد
آبی نوشید و شعری نوشت
بی هیچ درد و حرفی چرا نخستین شعر
آدم از نخستین دردش مایه میگیرد
مگر شعور با درد ساخته میشود
میتوان بدون درد هم شعری
سرود من آن مرز را میخواهم
.
.
.
!
علی عبداللهی
زندگي چيره ي ناچيزي ست
مثل يك فنجان چاي و كنارش
عشق مثل يك حبه ی قند
زندگي را با عشق نوش جان بايد كرد ... !
علی عبداللهی
سفر از فاصله ی دور حکایت دارد خسته با رفتن احساس رفاقت دارد
چه صمیمانه به درگاه خدا گویم که دلم از دوری دوست شکایت دارد
علی عبداللهی
تازگــی ها جنس ِ دلَـــم عوض شده است!
چیـــزی شبیه ِ شیشـــه !
شیشــه ای پُــر از حَرف های ِ نگفتـــه
کــ ِ هــی بالا و پایین مــی پَـرنــد
تا شایـَــد راهـ ِ نجاتــی بیابَـند
و رهــا شونــد در جاری ِ چــشم هایَـــم...
انگار راهـ ِ چــشم هایَــم را نَرفتــه از حفظَنــد!
کــ ِ اینطـــور بـــی مهابا در سُکـــوت ،
نگــاه ِ سَــراپــا بــی قرارمـ ، فریــاد ِ رهایـــی مــی زننــد!
مـــی تَرسَـــم...! مـــی تَرسَــم از ایـــن جَستُ خیـــزهای ِ بـــی رحمانه
شــان کاشــ دیــوار ِ دلَـــم تَــرَکــ نَخـــورد!
علی عبداللهی
تقویم ِ دل ِ من .... نسبتے با تقویم هاے جهان ندارد... !!!
میان ِ برگــ ریزان ِخزان
وسط ِ چلهـ ی زمستان همـ
مے بینے نوشته اند بهار!
آن لحظهـ كهـ تو....خندیدے!!
علی عبداللهی
سوم شخص مفرد نیستـــــــ !...
که رفت . . .
همه ی دنیای من استـــــ ...!!
همه ی دنیاااااااا