گـاهــی فـقــط

بـایـد لـبـخند بـزنـی و رد شــی

بذار فـکــر کـنــن نفهمیدی . . .!!!!!!

کـفــش های اندیشــه ات بوی رفتن می دهنــــد ... هیـــــــــس! ... آهسته تر فکــــــــر کـن ... گـــوش های دلتنگـــــی ام خوابنـــــد ..

نبودنت ، راز برون افتاده ای ست که هر #جـمعه در حنجره ام #ب-غـ-ض می شود

وقتی #غــــــــروب می شود ، و من هنوز #چشـــــم در راهم ...

#اللهم-عجل-لولیک-الفرج

زندگی باید کرد،گاه با یک گل سرخ،گاه با یک دل تنگ،
گاه باید رویید در پس این باران،گاه باید خندید بر غمی بی پایان...
لحظه هایت بی غم...

من از بازی نور در وادی بی قلب ظلمت ها نمی ترسم

من از حرف جدایی ها
مرگ آشنایی ها
من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم

من همه ی قصه هام قصه ی #توستــــــ /اگه غمگینه اونم از غصه ی توستـــــ

همون که فکر نمیکردیم نموندش
دیدی رفت و دل ما را سوزوندش
شدیدی عشقی نبود در تار و پودش
دیدی گفت عاشقه عاشق نبودش
امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه
تموم خونه ها بیدار این خونه فقط خوابه
تو که رفتی تو که رفتی هوای خونه تب داره
داره از در و دیوارش غم عشق تو میباره
دارم میمیرم از بس غصه خوردم
بیا برگرد تا از عشقت نمردم
حیاط خونه دلگیره درختا همه خاموشن
به جای کفتر و گنجشک کلاغای سیاه پوشن
چراغ خونه خوابیده توی دنیای خاموشی
دیگه ساعت رو طاغچه شده کارش فراموشی
شده کارش فراموشی
دیگه بارون نمیباره اگرچه ابر بسیاره
تو که نیستی تو این خونه دیگه آشفته بازاره

این بـــار کــــه آمدی ... دستانت را روي قلبم بـــگذار ... تـــــا بفهمي این دل ، با دیدن تــو نمی تپد ... میلـرزد

تمامـِ لباس عروس ـهآے دنیا را همـ کهـ بیاورند

برایمـ چون لباسِ عزاستـــ

وقتے عروسـَتـــ دیگریستــــ ...!

دلم رهایی می خواهد ؛ جایی میان "دستانت" ...