نامه سیزدهم
ای کاش شمع می توانست به جای جمع آب شود .
قشنگ ترین تولد شاید شب آغازین بی دغدغه ماندن در گهواره است . چرا که بعد از آن عمری سوختن
و شریک شدن با اشک چون فواره است و آخرش آرزوی رسیدن به نقطه ای در آن سوی سیاره است .
گمان می کنم کسی هرگز تولد خود را نخواهد دید .
زیباترین تولدها تنها آن هاییست که در رویا برای کسی می گیریم و یا کسی برایمان می گیرد و من تمام
اسفند که نامش هم مثل ساکنانش مقدس است برایت در جایی دور پشت بوته های بی خار گل سرخ
با دو سیب سرخ که در آستانه ی افتادن به هم رسیدند و با شمعی که به جای من و تو آب می شود
تولد خواهم گرفت .

خدا کند
دلی که نشسته کنار پنجره زار می زند
و خواب دیده ام شبی مرا کنار می زند
غروب ها که می شود خیال چشم های تو
تو را دوباره در دل شکسته جار می زند
یکی نگاه می کند یکی گناه می کند
یکی سکوت می کند یکی هوار می زند
و عشق درد مشترک میان ماست با همه
کسی که شعر گفته یا کسی که تار می زند
درست مثل بازی گذشته های شاعری
که جای سنگ و گل به دوستش انار می زند
خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود
شبی مرا به جرم عشق خویش دار می زند

وقتی کسی رو دوست داری
وقتی کسی رو دوس داری ، حاضری جون فداش کنی
حاضری دنیا رو بدی ، فقط یه بار نیگاش کنی
به خاطرش داد بزنی ، به خاطرش دروغ بگی
رو همه چی خط بکشی ، حتی رو برگ زندگی
وقتی کسی تو قلبته ، حاضری دنیا بد باشه
فقط اونی که عشقته ، عاشقی رو بلد باشه
قید تموم دنیا رو به خاطر اون می زنی
خیلی چیزا رو می شکنی ، تا دل اونو نشکنی
حاضری که بگذری از دوستای امروز و قدیم
اما صداشو بشنوی ، شب ، از میون دوتا سیم
حاضری قلب تو باشه ، پیش چشای اون گرو
فقط خدانکرده اون یه وقت بهت نگه برو
حاضری هرچی دوست نداشت ، به خاطرش رها کنی
حسابتو حسابی از مردم شهر جدا کنی
حاضری حرف قانونو ، ساده بذاری زیر پات
به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب با وفات
وقتی بشینه به دلت ، از همه دنیا می گذری
تولد دوبارته ، اسمشو وقتی می بری
حاضری جونتو بدی ، یه خار توی دساش نره
حتی یه ذره گرد و خاک تو معبد چشاش نره
حاضری مسخرت کنن تمام آدمای شهر
اما نبینی اون باهات کرده واسه یه لحظه قهر
حاضری هرجا که بری به خاطرش گریه کنی
بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی

نامه هجدهم
یک تکه سلام
دو فنجان مکث و چند نقطه چین به احترام نام قشنگت ای کاش مطمئن بودم نامه ام را یک جای امن نگه می
داری تا راحت پس از سلام نامت را می نوشتم و نوشتن نامت برای قطره های اشکم عقده نمی شد . اما
حیف می ترسم تو نامه ام را که پاره می کنی اسمت هم . . .
پس بگذار عقده ی من و حرمت تو هر دو حفظ شوند . این هم سرنوشتی ست . دورترین نزدیکم چگونه ای ؟
هنوز هم تصمیم نداری زیر قولی که به او داده ای بزنی و بیای سراغ من ؟
هنوز هم باور نکرده ای من یک فرق عجیب با همه ی آدم های این دنیا دارم ؟
هنوز هم آنجا دلواپس کسی نیستی ؟
خوش به حال دل بی دلواپسیت . الهی چشم به راه هیچ کسی نمانی نگرانی درد بدیست . یک نگاه گاهی
انسان را به جرم هیچ به اشد مجازات می رساند . راستی یک سوال محض رضای کسی که شاید روزی دلت
برایش شور بزند بگو ببینم این تو نبودی که قانون جدایی را تصویب کردی ؟
عزیزم جدایی اولش قانون نبود تبصره ای کوچک لای تقویم یک انسان شکست خورده از عشق بود من نمی
دانم تو خواستی تاریخ مرگ کدام گل را از تقویم آن دوست بد اقبال در بیاوری که چشمت به تبصره افتاد و میلت
کشید قانونش کنی . اگ

اگرباتوبودم به شبهای غربت که تنهانبودم
اگرمانده بودی زتومینوشتم تورا میسرودم

شبا رو راحت میخوابم
دیگه توخوابم نمیای
دیگه نمیگیره دلم
دیگه نمیمیره دلم
بهونه ی نبودتودیگه نمیگیره دلم
اخه چقدربه خودم دروغ بگم
ای خدا
میبینی من دروغ گونبودم!

هوای چشام بدجوری ابریه
دلم تنگه و غرق بی صبریه
چه حس غریبی
چه بدحالیه
که هستی ولی جای تو
خالیه...

نارفیق بودی برام
اهای...
اهای رفیق باورام
زخم کاریتم نذاشته بال پروازی برام
دلتم خنک بشه پردستم جای تیغ
ضربه ی اخرتم به هدف خورده رقیب

منم یه روزی وقتی که خیلی عصبانی بودم از دستش گفتم:
هرچه ازدست میرود....حتی زندگی
ولی بعدش که به خودم اومدم دیدم که
نمیشه تحمل کرد ..........................

می دونی قشنگیه زندگی چیه ؟ اینه که تو بی خبر باشی و یکی دیگه به خاطرت با خدا راز و نیاز کنه ... p