aida_gh
در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار !
کاروانهای فرومانده ی خواب از چشمت بیرون کن !
بازکن پنجره را !
تو اگر بازکنی پنجره را
من نشان خواهم داد ، به تو زیبایی را
بگذر از زیور و اراستگی
من تو را با خود تا خانه ی خود خواهم برد
که در ان شوکت پیراستگی
چه صفایی دارد
آری از سادگیش ،
چون تراویدن مهتاب به شب
مهر از آن میبارد …
شعر : حمید مصدق
کاروانهای فرومانده ی خواب از چشمت بیرون کن !
بازکن پنجره را !
تو اگر بازکنی پنجره را
من نشان خواهم داد ، به تو زیبایی را
بگذر از زیور و اراستگی
من تو را با خود تا خانه ی خود خواهم برد
که در ان شوکت پیراستگی
چه صفایی دارد
آری از سادگیش ،
چون تراویدن مهتاب به شب
مهر از آن میبارد …
شعر : حمید مصدق
