حرفهای یک خانم ایرانی : میگم وقتی دامن کوتاه می پوشم مردا معنی دار نگاهم می کنن میگن خب دامن کوتاه نپوش. میگم وقتی بیرون میرم دنبالم راه میوفتن میگن خب انقد بیرون نرو. میگم خطم مزاحم داره میگن خب موبایلتو خاموش کن. میگم توی فیس بوک برام پیغام های بدی میفرستن میگن خب عکستو بردار. میگم مرده تو تاکسی مدام سعی می کرد لمسم کنه میگن خب دیگه آرایش نکن. چرا منو ارشاد می کنید که اونا ارشاد بشن؟! چرا منو به خاطر اشتباه اونا تنبیه می کنید؟! مادر من! پدر من! به من نگو چی بپوشم و چه طور رفتار کنم... چشم های پسرت رو درست تربیت کن...

من زنم ... با دست هایی که دیگر دلخوش به النگو هایی نیست ...که زرق و برقش شخصیتم باشد من زنم .... و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو ... میدانی ؟ درد آور است من آزاد نباشم که تو به گناه نیفتی قوس های بدنم به چشم هایت بیشتر از تفکرم می آیند دردم می آید باید لباسم را با میزان ایمان شما تنظیم کنم دردم می آید ژست روشنفکریت تنها برای دختران غریبه است به خواهر و مادرت که میرسی قیصر می شوی دردم می آید نمی فهمی تفکر فروشی بدتر از تن فروشی است من محتاج درک شدن نیستم دردم می آید خر فرض شوم...

تویی که خیلی‌ راحت دل میشکنی " دستت درد نکنه " ولی‌ اگه به دست روزگار یکی‌ دیگه هم دل تو رو شکوند جیغ و داد راه ننداز ، فقط یاد اون شخص به خاطر بیار که اون روز چی‌ کشید

ازمردهايي كه فقط تو مستي عاشق ميشن متنفرم ازمردهايي كه وقتي دوروبرشون خلوت ميشه گوشي تلفن بر ميدارن وحالتو مي پرسن وحشت دارم ازمردهايي كه زن بودنتو معياري براي سنجش طلا وسكه مي دونن متنفرم... من يك زنم با قدرت و صلابتي بزرگ با روحي طغيان گر وبا قلبي سرشار از عاطفه زنانگي پس اگر آدرس را اشتباهي آمدي برگرديد اينجا كسي از تنهايي نمرده است!!....

فهمیدن یک زن سخت نیست زن سراسر ناز است و نیاز گریه ها،خنده ها،حرفهایش تنها برای مردش هست او عشق می خواهد و آغوش سینه ایی مردانه ،شانه ای برای تکیه دادن فهمیدن یک زن سخت نیست باور کن....

قویترین آدم جهان دختر ایرانیه که با وجود تجاوز فردی و گروهی و اسید پاشی و گشت ارشاد و مزاحمهاى خیابونی و،زور گیری و، قتل و هزار خطر دیگه هنوزم تو این مملکت درس میخونه، ورزش میکنه،رانندگى میکنه،کار میکنه، عاشق میشه،اعتماد میکنه،مادر میشه و به بچش یاد میده آدم باشه...!!! ♥ ♥ ♥ به افتخار همه دخترها ♥ ♥ ♥

پایان راه کاملا پیداست

می دهم قابش کنند
کنایه هایت را به رسم یادگاری
و به همان دیوار میاویزمش!
جای همان دستخط تماشائی . . .
خداحافظ

من چرک نويس احساسات تو نيستم !

دوستت دارم هايت را جاي ديگري تمرين کن ...!

................................

خاطره ی شادی های دیروز ...
تلخ ترین غمی است که امروز دارم ...

هرچه به گردت می گردم انگار

پروانه نمی شوم

نمی دانم هنوز

مشکل از بالهای سوخته ی من است

یا از شمعی که دیگر روشن نیست ...